 |
| پاسپورت ایرانی قبل و بعد از انقلاب |
به نوشته روزنامه اطلاعات در شماره روز پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۵۷ یعنی تنها ۹ ماه پیش از وقوع انقلاب اسلامی، مسافرت برای ایرانیها به اروپا جز برای کشورهای اروپای شرقی و سوییس و اتریش، بدون ویزا امکانپذیر بود. مسافران ایرانی برای سفر به کشورهای ایالات متحده آمریکا، آرژانتین، برزیل، پرو، کانادا و همه کشورهای آمریکای لاتین حتما باید ویزا میگرفتند. همچنین مسافران ایرانی از میان کشورهای آفریقایی، برای سفر به اتیوپی، مراکش و تونس نیازی به ویزا نداشتند.
تایلند، سنگاپور، فیلیپین، هند، اندونزی، هنگکنگ و ژاپن هم از مسافران ایرانی ویزا نمیخواستند. اما ایرانیها برای سفر به کره جنوبی، چین، ویتنام و استرالیا باید ویزا میگرفتند.
پاسپورت ایرانی یک ویزای همهجایی بود. رنگ و قیافه آن مورد احترام بود.اکبر هاشمی رفسنجانی، رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام در خردادماه سال جاری در جمع اعضای ستاد انتخاباتی خود برای انتخابات ریاستجمهوری سال ۹۲ گفت که ایران چه قبل و چه بعد از انقلاب افتخاراتی داشت که کتمانشدنی نیست و ایران کشوری عزیز بود.آقای هاشمی همچنین گفت:«خودم با ماشین همه کشورهای اروپایی را گشته و رانندگی کرده ام. از این کشور به آن کشور که میخواستم بروم فقط پاسپورتم را نشان میدادم. اما حالا ایران به جایی رسیده که مردم میترسند همسر خودشان را با خود به سفر خارجی ببرند چون به آنها بیاحترامی میشود.»
انقلاب ۵۷ و برنامه صدور انقلاب و رخدادهایی مثل گروگانگیری سفارت آمریکا و انفجار در تاسیسات فرانسویها و آمریکاییها در بیروت و کشف پاسپورتهای ایرانی نزد عاملین انفجار از سال ۱۳۵۹ به بعد، ارزش پاسپورت ایرانی را به یکباره به حد صفر نزدیک کرد.
بعد از انقلاب، رفتار بینالمللی حکومت ایران هم در منطقه و هم در دنیا، عدم رعایت قوانین بینالمللی باعث شد که ایران به صدور تروریسم متهم شود و همه این مسایل موجب شد ارزش پاسپورت ایران پایین بیاید.»
لازم به ذکر است که از لحاظ بینالمللی تا قبل از اینکه گروگانگیری رخ دهد، وجهه بینالمللی ایران چندان بد نبود. یک انقلابی شده بود و برای خیلی از کشورهای غربی جالب بود که انقلاب عظیمی در کشوری رخ داده. اما زمانی که تلویزیونهای غربی نشان دادند که عدهای ایرانی از دیوار سفارت آمریکا بالا میروند و چشمهای گروگانهای آمریکایی را بستند و به آنها بیادبی کردند، وجهه جمهوری اسلامی کاملا عوض شد و خیلیها در غرب به این نتیجه رسیدند که تندروها انقلاب ایران را بدست گرفتند.»
آقای لیمبرت در پاسخ به این سوال که در زمان محمدرضا شاه پهلوی که در سفارت ایران مشغول بهکار بود، صدور ویزای آمریکا برای ایرانیها به چه صورت بود، میگوید:« در آن زمان ما معمولا ویزای ۴ ساله و کثیرالمسافره به ایرانیها میدادیم. پاسپورت ایرانی اعتبار زیادی داشت. ایرانیهایی که با ویزای تحصیلی به آمریکا میآمدند و توریستهای ایرانی به اقتصاد ما کمک میکردند.»
در دوران احمدینژاد سیاست خارجی ایران بسیار وضعیت وخیمی پیدا کرد. کشورهایی مثل قرقیزستان و ترکمنستان و کشورهای آسیای میانه که با ایران قانون لغو روادید امضا کرده بودند، الزام گرفتن ویزا را دوباره برقرار کردند. در این دوران بخاطر نوع خطاب ایشان، انکار هولوکاست، برخورد با همسایهها، شرکت در مجادلات عراق و افغانستان و سوریه و دخالت در کشورهای همسایه و دور زدن تحریمها، ارزش پاسپورت ایرانی به شدت پایین آمده بود.
وضعیت کنونی:
بر اساس طبقهبندی شرکت هنلی و شرکا( شرکت بینالمللی که در زمینه اقامت و شهروندی فعالیت میکند و این شرکت سالانه گزارشهایی درباره اعتبار پاسپورت کشورهای مختلف جهان تهیه و منتشر میکند که به عنوان معیاری برای میزان اعتبار این کشورها در دنیا شناخته میشود.)، در سال ۲۰۱۳، سال گذشته میلادی، پاسپورت ایران از میان پاسپورت ۹۳ کشور جهان از نظر اعتبار در رتبه ۸۶ قرار دارد.
پاکستان، سومالی، عراق و افغانستان در انتهای این جدول هستند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
Thank you for your comment